Powoli wraca moda na wypoczynkowe domy z drewna: zarówno na domki zbudowane z litych bali, jak również na domy powołane do życia w technologii słupowo-ryglowej lub mające konstrukcję szkieletową (budynki w charakterze kanadyjskim a także norweskim). Polacy coraz wyraźniej doceniają charakter drewna oraz jego czynniki prozdrowotne. Drewno – stanowiące jeden z najstarszych materiałów budowlanych świata, jest surowcem w pełni ekologicznym, w żaden sposób nie działającym źle na ludzki organizm: nie rozprzestrzenia promieniowania, jest wolne od elektrostatycznych ładunków, nie wprowadza do środowiska żadnych niewskazanych dla zdrowia substancji. Wyróżnia się też ciekawymi właściwościami izolacyjnymi i w odpowiedni sposób akumuluje ciepło. I dlatego domy z opisywanego budulca sprawdzają się doskonale też w kłopotliwych warunkach pogodowych, o czym można się przekonać np. na Alasce czy w znacznie wysuniętych na północ punktach Kanady (wówczas porą zimową temperatury spadają do -40°, zaś latem oscylują w granicach +25-30°). Charakterystyczna dla drewna szybka akumulacja wartości ciepła powoduje, iż zaledwie po kilku godzinach ogrzewania nieprzyjemny i niewykorzystywany przez ludzi przez dłuższy czas domek zamienia się w przytulne i ogrzane pomieszczenie. Dla porównania w pomieszczeniach z cegły proces "wygrzewania" nierozgrzanych murów trwa zazwyczaj odpowiednią ilość dni i wymaga stałego utrzymywania ciepłej temperatury we wnętrzu, a co jest w tym związane wpływa na wysokie koszty mieszkania. Domy z bali posiadają również wspaniałe właściwości akustyczne i najlepiej ze wszystkich materiałów budowlanych dopasowują się do zmian będących efektem funkcjonowania sił zewnętrznych i wewnętrznych (praca elementów konstrukcji budowli, wiatr i tym podobne). Należy dodać, że ściany domów drewnianych oddychają, dzięki czemu we wnętrzach panuje wspaniały mikroklimat.